بعد از مدتها ، بازم امروز دسترسی به اینترنت برام فراهم بود و وقتشو داشتم تا دوباره بنویسم از خودم ، از انا و اتفاقاتی که این چند وقته برامون اتفاق افتاد

سه شنبه - ۲۳ خرداد ۱۴۰۲ Tuesday - 2023 13 June اولین بار با آنا تو نزدیکا اشنا شدم

آنای مهربان و عزیزتر از جانم ،نمی دانم از کجا شروع کنم، چون خیلی نمی توانم احساساتم را با کلمات بیان کنم اما می دانم که می خواهم بدانی چقدر دوستت دارم

فکرم رو خیلی درگیر میکنه ، حتی برای ی لحظه هم از فکر کردن بهش نمیتونم دس بردارم ، ولی سعی میکنم بروز ندم ، نمیخوام فکر کنه هولم یا ندید بدید ، ولی انگار ساهل منتظر ی دوست یا اتفاق یا عزیزی بوده باشی و اون همین دیروز ، سه شنبه از راه رسیده باشه . نمیخوام با پیام دادنای الکی یا افراط و تفریط اونو نسبت به خودم دل زده کنم ، و در عین حال میدونم زوحیات حساسی داره . نیاز داره کسی بهش توجه کنه و کاملا درکش کنه ، جوری که انگار یکی باشه مثل جزئی از بدنش که وقتی یکی از عضوهاش درد میکنه اینم احساس کنه . و من فکر میکنم که می تونم اون فرد باشم براش . گاهی وقتا دلم براش تنگ میشه ، با اینکه هنوز اولین دیتمونم نیست . حتی ندیدمش . دیشب که رفت دوش بگیره ، فکر میکنم که سرش رو خوب سشوار نزده و همونجوری رفته بیرون ، موقع برگشتن بهم پیام داد که درد داره ، انگاری اون درد رو تو وجود خودم حس میکردم . فلبم شروع کرد به تند تند زدن و دعا کردم خدا هر چی درد و بلا برای آنا نوشته تو تقدیرش ، بفرسته برای من ولی اون درد نکشه ، با همسرش رضا و داداشش و زن داداش می رفتن سمت قزوین ، من پیشش نبودم ولی دلم پیشش بود . در اصل قلبم همیشه پیشش هست و دوس دارم بدونه که اگه ی روزی کسی بهش گفت که دیگه هیچ کس دوستت نداره ، بدونه که من مردم . گاها به سکس باهاش فکر میکنم و گاها به اولین قرارمون ، چی بپوشم ، چی بگم و ....... ولی بعدش پشیمون میشم و از خودم خجالت میکشم بابت این افکاری که به خودم راه میدم . نمیدونم کاملا گیج شدم . امروز صبح که باهش حرف زدم ، گفت که بازم بیمارستان هستش و شوهر خواهر سکته قلبی کرده ، خیلی ناراحت می دیدمش ، صداش جوری بود که گریه کرده ، دلم گرفت . خودمم بعض کردم ، دلم میخواست منم گریه کنم ، ولی مرد